Na pytanie „Na czym polega Mentoring?” można właściwie usłyszeć wiele opinii i intuicyjnych odpowiedzi w zależności od preferencji, wyobrażeń i doświadczeń. Istotny krok w ujednoliceniu definicji oraz profesjonalizacji tego typu współpracy robią jednak organizacje branżowe, które promują wiedzę, standaryzują dobre praktyki oraz przydzielają akredytacje w tym obszarze. Jedną z takich organizacji jest EMCC (European Mentoring & Coaching Council), która definiuje Mentoring mniej więcej tak jak poniżej i jest to również zgodne z moim pojmowaniem tej metody:

Czy współpraca w zespole może osłabnąć właśnie wtedy, gdy wdrażanie i korzystanie AI przyspiesza? Paradoksalnie – tak. Na poziomie indywidualnych decyzji coraz częściej może kusić, by z uwagi na szybkość, dyspozycyjność, pojemność wiedzy oraz bezkonfliktowość ChataGPT zacząć zagadywać częściej do niego niż do drugiego człowieka.

Czasem mam wrażenie, że z coachingiem w Polsce jest jak z piłką nożną. Chyba każdy ma swoje zdanie oraz czuje się sędzią i kompetentnym komentatorem, choć nie każdy przecież się zna. 🙂 Krąży więc sporo samozwańczych opinii eksperckich. I gdy dotyczą one „samozwańczych coachów” oraz precyzyjnie tłumaczą, jak wygląda profesjonalny coaching, to jeszcze dobrze. Ale gdy powielają jak leci popularne mity – to już średnio. Jakie to mity?